VOX HUMANA

Warsztaty muzyczne - Ukraina

Zajęcia skonstruowane były w ten sposób, aby dzieci dostrzegły wiele podobieństw między językiem polskim i ukraińskim, aby nabrały odwagi i ochoty na kontakt z ukraińską kulturą. Aby uświadomiły sobie, że inna kultura nie jest czymś niedostępnym i obcym. Od początku duży nacisk kładziony był na nieoczywistość tego co jest w kulturze swoje a co obce, pod tym kątem dobieraliśmy materiał.

 

 

Na przykładzie bajki Kozucha Kłamczucha (ukr. Koza Dereza), opowiedzianej na przemian po ukraińsku i po polsku, ilustrowanej piosenkami w języku ukraińskim, dzieci stwierdzały, że są w stanie język ukraiński rozumieć. Uczyły się pieśni „Tam za ho roju, za vysokoju”. Najpierw słów, których znaczenie same odgadywały, potem melodii. Pieśń ta jest kolędą życzącą, śpiewaną w języku ukraińskim, ale na terenie polskiego Podlasia. Dla porównania prezentowaliśmy piosenkę w języku polskim, z sieradzkiego, której słów nie były w stanie zrozumieć (z powodu gwary) oraz rosyjską pieśń taneczną.

 

 

Na podstawie kolędy dzieciom przekazane zostały również informacje o specyfice ukraińskiego śpiewu tradycyjnego – informacje o śpiewie obrzędowym, o wielogłosowości, o ludowym sposobie śpiewania, o regionalizmie tradycji wokalnych. W trakcie zajęć prezentowaliśmy kilka ukraińskich pieśni lirycznych i obrzędowych (np. wiosennych), pochodzących z Polesia (woj. Równe) oraz z Kijowszczyzny.

 

 

Dzieci opanowały śpiewanie piosenki „Tam za horoju, za vysokoju” na dwa głosy (śpiewały ją samodzielnie), wykonywały ją samodzielnie z dużym zadowoleniem oraz nauczyły się mniej lub więcej innych piosenek towarzyszących przeprowadzonym zabawom ruchowym „A w naszoho Drihmana”, „Oru ja”.

 

  

Osoby prowadzące działania: Jagna Knittel, Taras Shumeyko

 

 

SCENARIUSZ ZAJĘĆ: