VOX HUMANA

Lekcje języka polskiego

Osoby starające się o ochronę w naszym kraju w ośrodku w Białej Podlaskiej przebywają 2 do 12 tyg. Nie są tam prowadzone kursy ani żadna inna forma nauki języka polskiego. Ze względu na krótki czas pobytu nie proponujemy kursów języka, lecz lekcje w małych grupach, które są efektywne i skuteczne.

 

Zaletą tej formy pracy jest to, że można w dowolnym momencie rozpocząć naukę z kolejną małą grupą, która właśnie przyjechała. Osoby chętne mogłyby brać udział w zajęciach nawet codziennie po parę godzin. Na taką formę nauki będą namawiane dzieci w wieku szkolnym. Poznanie podstaw języka zmniejszy stres dziecka, gdy znajdzie się w szkole. Ułatwi również pracę nauczycielom. Nauka na tym etapie będzie nastawiona na porozumiewanie się w języku polskim. W przypadku osób dorosłych nauka języka jest również bardzo ważna skoro planują pozostanie w naszym kraju.

 

 

Głównym celem nauczania przez nas języka polskiego jest przygotowanie osoby obcojęzycznej do poprawnego komunikowania się po polsku, czyli do rozumienia mowy ze słuchu i do mówienia ze zrozumieniem. Opanowanie języka mówionego łączymy z opanowaniem języka pisanego. Ćwiczeniom w rozumieniu i mówieniu towarzyszą ćwiczenia w czytaniu i pisaniu. Uczestnicy zajęć poznają zarówno oficjalną, jak i nieoficjalną odmianę języka polskiego.

 

 

Rezultaty: 

  • Uczestnicy zajęć, którzy dość systematycznie uczęszczali na zajęci i aktywnie w nich uczestniczyli po 2 tygodniach (ok. 40 godz. zajęć) znają podstawowe słownictwo z zakresu tematów realizowanych na zajęciach, a także w miarę poprawnie czytają i wypowiadają się w tym zakresie. Nie mają większych trudności w zapisywaniu polskich słów. W miarę sprawnie stosują w ćwiczeniach formy osobowe czasowników w czasie teraźniejszym. Potrafią stosować formy rodzajowe rzeczowników w połączeniu z przymiotnikiem, a ponadto używają zaimków.
  • Potrafią sformułować podstawowe informacje na swój temat dotyczące oraz opisać swój wygląd, o czym informują nas po odbyciu rozmów (interwiew) z pracownikami Ośrodka.
  • Poznane słownictwo, jak informują, wykorzystują podczas robienia zakupów, zwiedzania miasta, poszukiwania mieszkania, załatwianiu spraw w Ośrodku.
  • Nabierają nawyków charakterystycznych dla naszej kultury – np. mówienie „dzień dobry” na powitanie nie tylko na zajęciach – także przez mężczyzn, udzielanie przez mężczyznę pomocy kobiecie w wykonywaniu drobnych czynności – ścieranie tablicy, niesienie teczki.
  • Chcą pozostać w naszym kraju – niektórzy, a nawet w naszej miejscowości, bo im się tu „podobają” ludzie.

 

Jeszcze lepsze efekty mogliby uzyskać niektórzy uczestnicy zajęć, gdyby systematycznie uczęszczali na zajęcia języka polskiego.

 

 

Trudności:

 

Największą trudność w prowadzeniu zajęć sprawia:

  • Duże zróżnicowanie w poziomie znajomości nauczanego języka – wynik rotacji uczestników zajęć.
  • Brak znajomości innego języka niż ojczysty, zwłaszcza przez Czeczenów, Kazachów, uczestników zajęć z krajów arabskich.
  • Zbyt małe pomieszczenie do prowadzenia zajęć – rzadko – gdy liczba uczestników przekracza 20 osób, bo sala przystosowana jest do prowadzenia zajęć z 12 uczniami.

 

 Wnioski:

 

W związku z systematycznie pojawiającymi się w Ośrodku nowymi uchodźcami zajęcia języka polskiego, a także przedszkolne powinny być prowadzone w dalszym ciągu. Umożliwiają one uczestnikom zajęć lepszy start w naszym społeczeństwie.

 

 opracowanie: Marta Cybulska – Demczuk i Dorota Mackiewicz